Rato, ratiño,
fai esforzos
e rompe o saquiño.

Lucía e Carla, de Vigo

Vacalouriña, voa, voa,
heiche dar pan e cebola.
A cebola está no lar
e o panciño no altar.
Vacalouriña, ¡pom!

Agustín Bernárdez: “A nosa memoria- Marín”

Na banda de alá do río,
chirivirivín, caracol, caracol,
cantaba un sapo
e no seu cantar dicía,
chirivirivín, caracol, caracol,
¡ai que te papo!.
Na banda de alá do río,

chirivirivín, caracol, caracol,
cantaba un merlo
e no seu cantar dicía,

chirivirivín, caracol, caracol,
¡ai que te quero!.
Na banda de alá do río,
chirivirivín, caracol, caracol,
cantaba un grilo
e no seu cantar dicía,

chirivirivín, caracol, caracol,
¡ai que te pillo!.

Explicación:
Vanse facendo xestos relacionados con cada animal. Pódense inventar animais novos con accións novas.

Sureño, de Vigo

O can, o can,
o demo do can,
roeulle as cirolas
ó meu cirolán;
e se llas roeu,
deixarllas roer
que outras noviñas
lle han de facer.

Mi-ama, mi-ama, mi-ama.

M. Barrio - Noriega Varela: “Como falan...”

Abeira, vaquiña, abeira,
con tres follas á ribeira:
unha ó cabo,
outra ó rabo
e outra ó rabo
do seu amo.

O galo

- Caracú,
ponte na póla.
- Quiquiriquí,
xa estou aquí.

Blanco, Domingo: “A poesía popular…”

¡Belee...em! ¡Belee...em!

Xear, xear,
ata o meu coiro regañar.

M. Barrio - Noriega Varela: “Como falan...”

Esas son outras,
dixo o raposo polas poutas.

Lucas, de Taboada