Mecos no colo

¿Que son?

Ditos tenros cos que os adultos acompañan caricias e xogos dirixidos ós/ás nenos/as máis pequenos/as.

Poden ter un carácter iniciático, isto é, cun comezo amable e un final un tanto brusco e sorprendente para provocar o riso do/a neno/a e desenvolver asemade o seu instinto de desconfianza ante as aparencias.

Este bico bicolán

NovoEste bico bicolán.
Esta boca come pan.
Este ollo pirulete.
¡Arráncate cabalete!

Puchinocativo, de Cervo

Arre, bestiña

NovoArre, bestiña,
á casa da madriña
a tomar a boliña
que está cocidiña.
Arre, bestón,
á casa de Antón
a tomar o bolón
que está cocedón.

Explicación:
Na primeira estrofa o adulto imita coas pernas o trote dun cabalo que vai amodo e, na segunda, as pernas van a galope.

Purificación Porta, de Vilalba

Imos de paseo

Imos de paseo
co gato no seo
e se nos rabuña
cortámoslle as uñas;
e se nos mauea
cortámoslle as meas.

Explicación:
Cóllese o/a meniño/a polas mans, mirando ambos para a fronte, e camíñase con el/ela compasándose o andar con esta lengalenga.
Outra posibilidade é que o adulto e mais o/a neno/a se miren de fronte e se collan por ambas as dúas mans. O/A neno/a monta cada pé enriba de cada pé do adulto e este comeza a andar con el/ela unha restra de pasos.

Cortizas, Antón: ”Chirlosmirlos...”

Este neniño pequeno

Este neniño pequeno
quen o vai aturular.
Súa nai vai no muíño
e seu pai vai traballar.

Este neniño pequeno
quen lle vai a dar a teta.
Súa nai vai no muíño
e seu pai na herba seca.

Este neniño pequeno
heino de aprender a todo
a amasar e a peneirar
e a botar o pan ó forno.

Este neniño pequeno
heino de mandar á escola
heille de comprar un bombo
e mais unha castañola.

Leilía, Santiago de Compostela

Toca as palmas

Toca as palmas,
que vén a ama.
Se non vén hoxe
mañá virá.

Chelo, de Taragoña

Cachola, cachola

Cachola, cachola
que vas para a escola.
“Cabesa, cabesa,
Non des na artesa.
Angaso, angaso,
Non des nun braso”.
Calacú, calacú,
Que che dou no cu.

A nosa memoria- Marín

Este queixo queixo é

Este queixo queixo é.
Esta boca come pan.
Este ollo reberete
e este outro seu irmán.
¡Tira, “ghabilán”!

A nosa memoria- Marín

Un/unha neno/a foi á carnicería

Un/unha neno/a foi á carnicería
e díxolle á carniceira:
- Quero un anaquiño de carne.
- ¿Por onde? ¿Por aquí?
- Un pouquiño máis, un pouquiño máis.
- ¿Por aquí?
- Un pouquiño máis, un pouquiño máis.
- ¿Por aquí?
- Un pouquiño máis, un pouquiño máis.
- ¡Por aquí, por aquí, por aquí!

Explicación:
É o mesmo xogo de “Se vas á carnicería...” pero a modo de diálogo entre o adulto (o/a carniceiro/a) e o/a neno/a.

Se vas á carnicería

Se vas á carnicería
que non che corten
nin por aquí
nin por aquí
nin por aquí...
¡Que che corten por aquí!

Explicación:
O adulto cóllelle un brazo ó/á neno/a cunha man e, coa outra, vaille marcando coa beira, a modo de coitelo, diferentes partes do brazo, desde o pulso cara ó ombreiro. Cando se achega ó sobrazo faille cóxegas na axila dicindo o último verso: “¡Que che corten por aquí!”.

A nosa memoria- Marín

Distribuir contido

Migallas Teatro

O teu dito en orella pendella

Navegación

Boletín Orella pendella

Recibirás un correo cando actualicemos o contido.

Iniciar sesión