Rebe, rebe, reberrola,
¿quen te ha de calentare?
Túa nai vai no muíño
e teu pai vaina “buscare”.

Explicación:
O apelativo cariñoso “reberrola” pode significar segundo pescudas do informante:
1. Cativa de pouco tempo, e xa que logo, engurradiña. Viría de reberse, que pode significar Engurrarse a pel facendo pregas.
2. Meniña de pelo rizo ou de punta. Sería un hipocorístico do antropónimo céltico Reburro/Reburra (con variantes Reburrino/Reburrina), que significa iso mesmo.

Paxariño, rechinchiño,
vaite esconder
detrás da pía de tía Inés
que “te” toca a túa dita “ves”.

Explicación:
Vanse tocando os dedos do bebé e ó que lle toque a palabra “ves” escóndese. E así ata escondelos todos. Este dito tamén se usa para botar as sortes.

Paxariño, rechinchiño,
vaite esconder
detrás da pía de tía Inés
que “te” toca a túa dita “ves”.

Explicación:
Este dito pódese usar para botar as sortes ou para xogar cos dedos do bebé.

Dinquirindín,
dinquirindán.
¿Quen morreu?
O sancristán.
¿Quen lle toca?
Seu irmán.
¿E con que?
Co rabo do can.

Explicación:
Unha persoa colle o/a neno/a polos brazos e outra polos pés e balancéase a un lado e a outro mentres se recita. Cando remata o dito póusase o/a neno/a tombado á vez que dicimos a última palabra da canción.

A pita pasa,
a pipa pinga.
Cando a pita pasa,
a pipa pinga.

Debaixo dunha pipa tinta
hai unha pita pinta;
cando a pipa tinta pinga,
a pita pinta pía.

Xan Perillán,
dacabalo dun can;
o can era coxo,
tirouno nos toxos;
o toxo era bravo,
picoulle no rabo.
¡Pobre do can
de Xan Perillán!

Voa bixaniña voa,
que teu pai vén de Lisboa
e “tráete” unha camisa nova.

Con esta páxina queremos difundir a literatura popular infantil de Galicia para que siga sendo unha ferramenta educativa e de lecer para os/as galegos/as do século XXI.

Na lingua galega hai infinidade de ditos, recitados, cancións, etc. que acompañaron desde hai séculos as brincadeiras dos/as nenos/as ou as relacións entre os membros maiores da familia e os máis pequenos.