E, neniño, e

E, neniño, e,
zapato no pé.
Sardiña salgada
“pró” noso Xosé.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

E, neniña, e

E, neniña, e,
que che hei dar o té
e mais as papiñas
nun cacharolé.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

Rou, rou, xouxigou

Rou, rou, xouxigou,
ti que vas
e eu que vou.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

Rivi, rivi, rivirola

Rivi, rivi, rivirola,
se non queres calar, chora.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

Canta, neniño, canta

Canta, neniño, canta,
que te hei de levar á santa.
chora, neniño, chora,
que tes un chorar que namora.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

Arre ru, meu meniño

Arre ru, meu meniño.
Arre ru, meu rapaz.
Arre ru, meu meniño,
ben arruladiño vas.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

Arrolín, arrolán

Arrolín, arrolán,
¿queres queixo?
¿queres pan?.
E se o queres
non o negues
que as mulleres
cho darán.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

Arre ru, arre ru

Arre ru, arre ru,
cunha tranquiña no cu.
Morrerán os vellos todos
quedaremos eu e “tu”.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

Arrurrú

Arrurrú,
coa tranca no cu.
Morreu teu pai
e “quedache tu”.

Explicación:
Arruallo para durmir os/as nenos/as mentres se lles bate amodiño no cu.

Xabi X. Xardón, de Morgade - Xinzo de Limia

¿Queres caldo, Bernaldo?

- ¿Queres caldo, Bernaldo?
- Non, señor, que me escaldo.
- ¿E queres touciño?
- Non, señor, que me pela o “fuciño".

Manuel Cabada Castro, de Sabucedo (recollido de Angelita Obelleiro)

Distribuir contido

O teu dito en orella pendella

Boletín Orella pendella

Recibirás un correo cando actualicemos o contido.

Iniciar sesión