Para aloumiñar

O muíño a moer
e os ratiñoa a comer.
Collinos polo rabo
e boteinos no tellado.
Collinos pola orella
e boteinos á canella.

Explicación:
Ó dicir collinos polo rabo, túrraselle polo pelo ó/á neno/a e ó dicir colinos pola orella, turraselle da orella.

María Carmen Pérez, de San Cristovo de Cea

Este bico bicolán.
Esta boca come pan.
Este ollo pirulete.
¡Arráncate cabalete!

Puchinocativo, de Cervo

Este queixo queixo é.
Esta boca come pan.
Este ollo reberete
e este outro seu irmán.
¡Tira, “ghabilán”!

A nosa memoria- Marín

Té,
chocolate,
café,
para San Xosé,
que está maliño dun pé.

Explicación:
A función do dito é acariñar o/a meniño/a a quen se lle di: “Té” (o adulto acaricia a cara do rapaz coas dúas mans), “chocolate” (acaricia a súa propia) e así alternativamente.

Esperanza, de Ferrol

¿Queres que che faga a boaventura?
A boaventura
que Deus che ha de dar,
se che pica a mosca
terás que rascar.

Explicación:
O adulto pregunta e o/a neno/a tende unha man. O adulto, co seu dedo indicador faralle riscos e cruces na palma ó tempo que di: “A boaventura...” Cando chega ó último verso, o adulto, cos seus dedos apiñados, faille cóxegas na palma da man ó/á neno/a, que ó momento a retirará. Repítese o xogo cantas veces se queira.

Cortizas, Antón: ”Chirlosmirlos...”

Miña boca que te abres
con ganiñas de te abrir,
ou é sinal que tes fame
ou é que tes que durmir.

Explicación:
Cando ó neno se lle abre a boca por sono, fánselle cóxegas nos beizos ó tempo que se lle di o recitado.

Cortizas, Antón: ”Chirlosmirlos...”

Tintirintín, tintirintolo
o que non come non ten barrigolo.

Navia de Suarna

Aperta, aperta,
corazón de “manteca”.

Explicación:
Díselle ó/á neno/a para lle pedir un bico ou mentres se lle dá.

Virtu de Melide

Escóitao

Este olliño pimpilín.
Este olliño pimpilán.
Este nariz narizán.
Esta boca pide pan.
Este queixo non llo dá.
¡Arríncate, cabalán!

Explicación:
Mentres di o recitado, o adulto acaricia as partes do corpo nomeadas facendo círculos co dedo indicador. No último verso fai coma quen que lle arrinca o queixo colléndollo cos dedos indicador e medio e introduce entre eles o seu propio pulgar.

Escóitao

Este queixo queixolán.
Esta boca pide pan.
Este “narís” pis, pis.
Estes ollos revirollos.
Esta testa “testaruda”...
¡e este peliño de burra!

Explicación:
Como no anterior, pero no último verso despeitea o/a neno/a con toda a man.

M. Barrio - Bouza Brey: “Xogos iniciáticos...”