Xogos

Xogos de pillar, danzados, de corda, para atinar...

Son recitados cun ritmo ben marcado que serven para designar o/a neno/a que panda ou que libra no xogo que se vai desenvolver a continuación. O participantes póñnse en roda ou en ringleira diante do botador. Este sinala un a un os compañeiros, recitando ou cantando a cantinela escollida. Son moi ricos e variados en todas as culturas.

Paxariño, rechinchiño,
vaite esconder
detrás da pía de tía Inés
que “te” toca a túa dita “ves”.

Explicación:
Este dito pódese usar para botar as sortes ou para xogar cos dedos do bebé.

Pin, pin, zarramacutín,
cuca malla Serafin.
Ti de ouro, ti de prata,
tápate coa gravata.

Espeto furruxente
saíu da porta do vento,
a min me cheirou,
a min me apestou,
o bufo do cu
de quen o botou.

Carme R. Ventoso, de Baroña – Porto do Son

Heime de fartar
ata estoupar.
Come, come,
gran lambón;
ten conta co
rebentón.

Un, dous,
tres, catro.
Sae ti,
que vén o gato.

Saria

Catro patas
ten un gato:
unha, dúas
tres e catro.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

Chin, chon,
caravillón.

Explicación:
Dito para acompañar o abaneo da randeeira.

Meninheira, de Pontevedra

Á unha, sae a Lúa,
ás dúas, sae o Sol,
ás tres, ti ben o ves,
ás catro, non sei canto,
ás cinco, de viño branco faise tinto,
ás seis, cantan os reis,
ás sete, tira Pepe
e de sete para riba, tira Pepe tira,
ás oito, de pan de trigo faise biscoito,
ás nove, non casa a muller sen o home,
ás dez, non vai a cabra para o monte sen pés,
ás once, pasa o río por debaixo da ponte,
ás doce, non hai porco que non foce,
ás trece non hai crego que non rece,
ás catorce, ti retorce.

Meninheira, de Pontevedra

Énele pénele.
Síquili sa.
Rápete rápete.
Engó.

María Luísa Calvar, Julio Santos e Pepe Bonet, de Marín:
“A nosa memoria- Marín”

Distribuir contido
ORELLA PENDELLA
Ditos, recitados e cancións infantís.