(Sinalando cada dedo)

Dedín, dedín,
do teu burriquín,
cando o rei
por aquí pasou,
todas as aves
convidou.
“Sólo” unha,
que quedou.
Chirlo mirlo,
vaite deitar,
ás portiñas
de San Xoán.
Cae a mesa,
cae a artesa,
cae o rei
coa súa grandeza.
Tece, tece, “ghavilán”
¿Cantas “barillas” ten un can?

Potiquiña, poticar.
Este xogo sen pecar.

Explicación:
Este recitado acompaña o xogo do sarillo, que pertence ó grupo dos xogos de habilidade con pelouros ou coias. Participan como mínimo dúas persoas e máximo dez. Utilízanse catro coias. Primeiro lánzanse dúas ou tres coias ó aire e tentan collerse cunha man. Cóntanse as veces que se fai. O normal é facer 50 ou 100. Cando cae algunha coia pérdese. Despois xógáse ó sarillo, que consiste en que das catro coias só se lanza unha. Mentres esa coia permanece no aire, coa man que a vai recoller móvense as outras coias. É o momento en que se canta:"Potiquiña, poticar..." Unha coia hai que facela pasar entre os dedos da outra man, que fan unha especie de ponte. Outra hai que lanzala de maneira que toque o nariz, etc.

Mónica de Escornabois-Trasmiras-Ourense

Barrabís,
barrabás,
ti quedas
e ti te vas.

Roberto da Ponte do Porco – Miño

Un, dous, tres,
Paco, Perico e Andrés.

David de Vilanova

Escóitao

Pinto, pinto,
gagarabinto,
teño unha vaca
de vinte e cinco.
Teño un boi
que sabe arar;
tamén sabe
trompicar;
dar a volta
ben redonda
esa nena
que se esconda.

Sabela Gil.

Onilla de cilla
da gargarabilla,
sete becerros
á porta da vila.
Ordillón con ordillón
salta ti.
Fóra capón,
galiña, galiña
para a miña boquiña.
Pé de gato,
vinte e catro,
un, dous, tres, catro.

Pepe de Forcarei

Dedín, dedín,
do meu borriquín,
cando o rei
por aquí pasou
todas as damas
convidou,
menos unha
que quedou.
Chirlo mirlo,
vaite deitar
ás portiñas
de teu tío
que che dea
de comer
e de cear.

Explicación:
Son moitos os ditos que comezan por Dedín dedín... Poden ter a función de escoller entre os/as xogadores/as ou ben poden acompañar o xogo do mesmo nome Dedín, dedín entre un adulto e un neno/a. Neste caso, o adulto, mentres recita, vai dando belisquiños no dorso de cada un dos dedos do neno/a, que están estendidos. O dedo no que coincide a última palabra dóbrase. O xogo repítese ata que todos os dedos queden dobrados.

Cortizas, Antón: ”Chirlosmirlos...”

Dedín, dediño,
todo borriquiño,
cando o rei por aquí pasou
todas as aves convidou
menos unha que quedou
e esta tivo gran pesar
porque o rei non a quixo
convidar.

Chirlo mirlo,
vaite deitar
polas portas
do lugar
que xa te iremos
a buscar.

M. Barrio - Eladio Rodríguez: “Diccionario...”

Didín
do charramusquín,
alza, rabo de cuco,
cando o rei
por aquí pasou
todas as aves convidou
menos unha que deixou.